ตอนแรกว่าจะเล่าตั้งแต่อยู่ในค่ายแล้ว

แต่ความอู้ สิงตัว

แต่จะว่าไป เรื่องที่จะเล่านี้ มีเสื่อมแฮะ

จะฟังเหรอ...

เอาเถอะ มาล้อมวงฟังกัน

 

ลืมบอกไป ผมไปเข้าค่ายโอลิมปิกวิชาการ สอวน. ที่ ม.ศิลปากร นครปฐมมาครับ

ผมเข้าค่ายคอมพิวเตอร์

ค่ายนี้เป็นค่ายใหญ่ครับ มี 5 ค่าย คณิตศาสตร์ เคมี ชีววิทยา ฟิสิกส์ คอมพิวเตอร์

 

วันที่ 0: 9 ตุลาคม 2551

 

ทำไมถึงวันที่ 0

วันนี้เป็นวันเข้าหอพักครับ ก่อนวันพิธีเปิด

แต่วันนี้ เรื่องเล่าช่างเยอะเหลือเกิน

 

พอเข้าหอพักเสร็จ ด้วยความที่รู้จักกับรุ่นพี่ใน ม.ศิลปากร (ผมเคยมาค่ายนี้แล้ว ปีที่แล้ว)

เลยจัดการนัดกันเสร็จสรรพ ลากพี่เอก (ปีที่แล้วก็มา) และมาร์คเพื่อนผมที่ติดค่ายคณิตฯ ไปหารุ่นพี่นั่น

ตอนแรกพี่บอกให้ไปหาที่หอสมุด แต่ผมเดินหาแล้ว ไม่เห็น

ด้วยความกลัวเสียฟอร์ม (มีอะไรต้องเสีย?) เลยกลับหอ แล้วทำฟอร์ม บอกว่า

 

"มาหาที่แฮปปี้คูลสิ"

(แฮปปี้คูล ร้านเครื่องดื่มข้างหอ)

 

สุดท้ายก็เจอพี่ แล้วก็ไป "ห้องวิจัย" ข้างๆ หอสมุด

ห้องวิจัยอะไรซักอย่าง คอมเพียบ!

นั่งๆ ไปซักพัก มาร์คเพื่อนผมท้าพี่เล่นหมากรุก! (ทั้งที่ไม่รู้จักกัน ดีจริงๆ)

ผล เพื่อนผมชนะหว่ะ 555

ระหว่างที่เขาเล่นหมากรุกกัน ผมก็แอบไปเลื่อนๆ เมาส์ เปิด iMac เครื่องงามที่อยู่บนโต๊ะ

 

แล้วก็ออกมาจากห้องวิจัย ไปกินข้าว

แล้วเวลาก็ล่วงไปตอนกลางคืน

 

ขณะที่ผมอยู่ในห้องดีๆ (รู้สึกจะมีผมคนเดียว ณ ขณะนั้น)

มาร์คหอบหิ้วเอาซูชิมาฝาก

3 กล่อง กล่องละ 8 ชิ้น! แต่ละชิ้น ชิ้นเบ้อเริ่ม!!

พยายาม "ยัด" ได้เต็มที่ คนละ 1 กล่อง

เหลืออีกกล่อง เก็บไว้ให้พี่เอกกิน

 

พอพี่ผมมา ผมก็จัดการให้พี่เอกกินอีกกล่อง อยากทุลักทุเล

 

เหตุการณ์ตัดมาตอนดึก ในคืนเดียวกัน เวลาประมาณเที่ยงคืนได้

ผมรู้สึก ปวดท้องตุ้บๆ และคลื่นไส้ครับ

 

จะอ้วก...

ในใจบอก อย่าออกมาเลยนะลูกพ่อ...

อย่านะ....

อย่านะ!

ไม่ไหวแล้วว้อยยยย วิ่งงงงง ไปห้องน้ำให้เร็วที่สุด!

โชคดี ห้องน้ำอยู่ห่างจากห้องแค่ไม่กี่ก้าว

วิ่งเข้าส้วม ปิดประตู แล้ว...

 

อ้วกกกกกกกกกกกกก

วินาทีนั้น มันตุ้บๆ ตุ้บๆ ในท้อง และระคายคอมากครับ

ประมาณว่า กูไม่ไหวแล้วววว ทำไมต้องเกิดกับกูด้วยยยย เพิ่งมาได้วันเดียวเอง เล่นของซะแล้ว

แล้วก็เดินโซเซ กลับห้อง

 

ไม่ถึงห้านาทีเลย

อุ๊บส์!

ระลอกสองมาอีกแล้ว

วิ่งอีก อ้วกอีก ไปเรื่อยๆ

รอบหลังๆ มีท้องเสียด้วย โอ๊ยยยยย

 

ต้องเป็นเพราะ "ซูชิที่รัก" แน่ๆ เลย ซูบซีด หมดแรง ไม่รู้นอนไปได้เวลาไหน...

หรือเป็นเพราะ... วันนี้ผมถอดพระที่ห้อยคอออกเป็นวันแรก...

หรือเป็นเพราะ... iMac ในห้องวิจัย

 

วันที่ 1: 10 ตุลาคม 2551

 

ตื่นมาอย่างไร้เรี่ยวแรง...

อารมณ์ตอนนั้น อยากลาพิธีเปิดมาก ไม่ไหว วิงเวียน โฮกกกก

แต่ก็ทนๆ มาได้ อาบน้ำ แปรงฟัน แต่งตัว ไปกินข้าว เตรียมไปพิธีเปิด

หลังจากกินข้าวค่อยยังชั่ว อาการหายไปแล้วละครับ

 

จำได้ว่า ในพิธีเปิด พี่อะไรไม่รู้แล้ว จำไม่ได้ ให้ลูกอมเปรี้ยวสะเด็ดใจมากๆ มาอม

แทบทุบโต๊ะข้างๆ พัง เปรี้ยวมาก!

ซักพักก็หวาน ค่อยยังชั่ว อร๊างงง

 

แล้วก็เข้าเรียน บรรยากาศที่คิดถึง (เพราะเคยเข้ามาแล้ว) ก็กลับมา

ขนมของเบรคระหว่างเรียนก็ยังคงอร่อย! เช่นเดิม

ซู้ดดดดดยอด!

 

ตอนเย็นมีเลี้ยงต้อนรับ โต๊ะจีน ท่าทางจะอร่อย

แต่เพราะอาการเก่ายังไม่หายดีเท่าไร จึงกินไม่ค่อยลง (เสียดาย!)

 

ประมาณวันที่ 3-5: 12-14 ตุลาคม 2551

 

อันนี้ผมจำวันไม่ได้ เพราะมันฉุกละหุกมาก จำไม่ได้

แต่เหตุการณ์มันตรึงใจเหลือเกิน

 

เหตุเกิดตอนดึก ในห้องประกอบไปด้วยผม พี่เอก พี่แบงค์ พี่นอร์ และพี่เชียร์

พี่เอก พี่แบงค์ และพี่นอร์ท กำลังทะเลาะกันอย่างออกรส (?)

แล้วผมดูเวลา เออ เลขสวย 22.22 น.

 

ผมก็เปรยๆ ว่า "เลขสวยนะ 22.22"

ทุกคนก็เออออกัน

ผ่านไปซักพักไม่ถึงนาที

พี่เอกกับพี่นอร์ทยื้อแย่งพัดลม

แล้วจู่ๆ ก็....

 

วูบ!

 

ฟักกลิ้งชิท! ไฟดับครับ

เสียงหวีดดังขึ้นทันที ไม่รู้เสียงมาจากหอชาย หรือหอหญิง หรือทั้งคู่

ความรู้สึกตอนนั้น ประมาณว่า "เหี้ยเอ๊ยยย ค่ายกี่ค่ายไม่เจอ มาเจอเอาค่ายนี้ น้ำก็ยังไม่ได้อาบ..."

หันไปดู ทุกคนในห้องต่างก็ยังไม่ได้อาบน้ำ...

 

ซกมกเป็นที่สุด...

(อ้าว!)

 

แน่นอน การควานหาไฟฉายจึงเริ่มขึ้น

พี่เอกคว้าไฟฉายของตัวเองเปิดไฟ ไฟจ้ามาก แสบตาชะมัด

 

ในห้วงเวลาที่ไฟดับ ก็เดินวนเข้าวนออกห้องอยู่พักหนึ่ง

ไม่กล้าทิ้งใครอยู่คนเดียว (เพื่ออะไร)

 

แล้วเวลาผ่านไปจนถึงเวลาประมาณ 23.11 น. ไฟก็มา

ได้เวลาไปอาบน้ำทันที แล้วนอนเลย...

โอ๊ย ค่ายนี้มันวิบัติอะไรนี่ อ้วกก็อ้วก ไฟก็ดับ จะบ้า!

 

วันที่ 5: 14 ตุลาคม 2551

 

วันนี้วันสอบวิชาคณิตศาสตร์ครับ...

งื่อ.. จะบ้า เด็ก ม.2 สอบตรรกศาสตร์ เซต การจัดหมู่ การสับเปลี่ยน ฟังก์ชัน

โดดตึกดีกว่าป่ะ...

 

ก่อนสอบ...

นั่งอ่านชีท สลับกับเล่นเกมในห้องเป็นพักๆ

 

ระหว่างสอบ...

งุ่นง่าน กามั่ว ถูกผิดไม่รู้ตามชะตาฟ้าลิขิต

 

หลังสอบ...

ประสาทแดก...

 

วันที่ 8: 17 ตุลาคม 2551

 

วันนี้ ตามตารางคือการเรีนทบทวน โดยอาจารย์ท่านหนึ่ง

พรุ่งนี้จะเรียนกับอาจารย์โอ๊ต

 

แต่เมื่อถึงเวลา

สิ่งที่เห็นทำเอาตะลึง...

 

อาจารย์โอ๊ตเดินเข้ามาครับ!

พร้อมบอกว่า "อาจารย์ทัศนวรรณติดธุระ มาสอนไม่ได้ จารย์เลยเข้ามาสอนแทน"

พร้อมแจกชีทคนละปึกเบ้อเริ่ม

 

ถ้าใครเคยเข้าค่ายมาก่อนจะรู้ว่า จารย์โอ๊ตเนี่ย สั่งงานสะบั้นครับ!

พอมีใครทำโจทย์เสร็จ (เพียงคนเดียว) จารย์จะสั่งงานเพิ่มครับ!

จากตารางเดิมที่ต้องเจอแก 2 หน กลายเป็น 3 ครับ

... โนคอมเมนต์ ...

 

วันที่ 13: 22 ตุลาคม 2551

 

วันนี้เรียนกับอาจารย์คนหนึ่ง ที่พวกเราต่างเรียนขานท่านว่า "อาจารย์ป้า"

ความจริงก็เรียนตั้งแต่วันที่ 21 แล้วครับ แต่วันนี้มันมีเรื่องเล่า

 

จารย์ป้าเป็นจารย์ที่สอนได้งงมากครับ

คือเด็กจะไม่เข้าใจที่แกสอน

เช่น จอโปรเจคเตอร์ฉายกระดาษที่แกเขียน แต่แกกลับไปเขียนตรงที่มันไม่ฉายบนจอ

พอแกรู้ตัว แกก็ซูมออกครับ ตัวเท่ามด อ่านไม่ออก...

 

และแกก็จะให้ดูโค้ด โดยที่ไม่อธิบาย!

แล้วจะรู้เรื่องมั้ยคร้าบบบ

 

ที่หนักกว่านั้น พิมพ์ตามแกทุกตัวอักษรไม่ผิดเพี้ยน

ผลลัพธ์... Error

 

มีคนสงสัยครับว่า ทำไมจารย์แกไม่คอมไพล์โค้ด

(คอมไพล์ คือการสั่งให้โปรแกรมแปลโค้ดที่เขียนเป็นโปรแกรมครับ)

 

พอจารย์ป้าแกสอนจบ มีเวลาเหลืออีกหน่อย

ทุกคน ณ ขณะนั้น ยังไม่ได้เซ็นชื่อเข้าเรียน จึงไปยืนออกันที่หน้าห้องเพื่อเซ็นชื่อ

 

แต่แล้ว! จู่ๆ

มีพี่สาวคนหนึ่ง (แก่กว่าผม แต่ยังอ่อนกว่าใครหลายๆ คนในค่าย เพราะแกอยู่ ม.3) เดินไปบนคอมอาจารย์

คอมอาจารย์เปิดโปรแกรมที่แกเขียน (ยังไม่ได้คอมไพล์) อยู่

 

พี่สาวแกทำสิ่งที่คนทั้งห้องฮือฮามากครับ คือ..

เปิดโปรแกรมคอมไพล์โค้ดครับ

 

คนทั้งห้องจับจ้องมาที่จอโปรเจคเตอร์

เมื่อพี่สาวกดคอมไพล์ปุ้บ ผลคือ...

 

พรวดดดดดดดดดดด

Error ขึ้นมายี่สิบกว่าตัว

 

ตอนนั้น ไม่รู้อะไรดลใจทุกคนในห้อง ร้องเฮฮฮฮฮฮ ออกมา และหัวเราะอย่างสะใจ

เป็นที่ประทับใจแก่เด็กค่ายคอมมาก

 

วันที่ 14: 23 ตุลาคม 2551

 

วันนี้ไม่มีอะไรมาก แค่จะมาบอกว่า...

วันนี้เป็นวันที่เรียนรู้เรื่องที่สุดครับ

จบ...

(วันนี้ เป็นวันเรียนทบทวนครังที่ 2 น่ะครับ)

 

วันที่ 15 (วันสุดท้าย): 24 ตุลาคม 2551

 

วันนี้สอบ...

ก็สอบไป

บางคนบ่นว่าทำไม่ได้ แต่ผมทำได้ (อวดๆ)

เสร็จแล้วก็ไปพิธีปิด รับวุฒิบัตร ตามเรื่องตามราว

แล้วก็เลี้ยงอำลา

จากนั้น...

 

โกยแน่บขึ้นหอ รีบเก็บสัมภาระอย่างด่วน!

เดี๋ยวไม่ทันรถโรงเรียนมารับ

 

เก็บได้ซักพัก พี่บอกว่า "รถโรงเรียนเสีย"

ฟักกลิ้งชิท! อะไรนักหนา!

 

เลื่อนอีกหนึ่งชั่วโมงครึ่ง กว่ารถจะมา

แล้วก็เฮฮาในรถ แล้วก็หลับ แล้วก็ตื่นมาตอนเกือบๆ ถึงโรงเรียนแล้ว

สุดท้าย ก็ถึงโรงเรียนอย่างสมรรถภาพสวัสดิภาพ

 

จบซีรีส์แล้วครับ

จะเห็นว่า ผมตัดตอนเยอะมาก

เพราะผมจำไม่ได้ครับ แหะๆ

 

ปล. เล่าอะไรยาวๆ ครั้งแรกนะเนี่ย!

ปล.2 ที่ค่าย อาหารเช้าทุกมื้อ เบรกทุกครั้ง อร่อยมากครับ!

ปล.3 คุยเอ็มกับพี่ในค่ายคนหนึ่ง เขาถามว่าไม่เจอผีเลยเหรอ ไม่เทรนด์เลย เขาเจอกันทั้งค่าย... ถ้าเจออีก ผมตายดีกว่า

Comment

Comment:

Tweet

หากคุณไม่ทราบว่าสิ่งที่คุณต้องการไปหาตัวอย่างบางส่วนของการส่งเสริมการขายที่คุณต้องการแล้วคัดลอกรูปแบบหรือโครงสร้าง นำตัวอย่างเพื่อนักออกแบบและถามพวกเขาเพื่อให้กลิ่นอายของสไตล์ที่จะวัสดุส่งเสริมการขายดังกล่าว
http://www.handyortung24.org/Handyortung-kostenlos/

#28 By handyortung kostenlos (139.194.222.13) on 2012-01-28 02:37

Youre เย็นดังนั้น! ผมคิดว่าคงเรียนรู้อะไรเช่นนี้มาก่อน ดังนั้นที่ดีที่จะหาคนที่มีความคิดเดิมบางส่วนเกี่ยวกับเรื่องนี้ใด ๆ จริงๆขอขอบคุณสำหรับการเริ่มต้นนี้ขึ้น เว็บไซต์นี้เป็นหนึ่งในสิ่งที่ต้องการบนเว็บที่มีคนคิดริเริ่มเล็กน้อย งานที่มีประโยชน์สำหรับการนำสิ่งใหม่ ๆ เพื่อเว็บ!

#27 By adjustable mattresses (182.178.135.242) on 2012-01-15 17:05

พี่ก้อเคยเข้าเหมือนกันค่ายคอมที่ศิลปากร
ป้าที่หมายถึงคงจะเป็นป้าโหนด (node) ที่สมัยพี่เรียกกัน
ป้าแกจะสอนเรื่อง struct กะต้นไม้ ท่องไปกิ่งซ้ายกิ่งขวา ฮาดี

แต่ได้ข่าวว่าเปิด counter battlefield เล่นสลับหน้าจอไปมา สมัยนั้น

#26 By j_o_b (223.206.185.71) on 2011-04-12 22:11

อัพด้วยน้องชาย พี่ใคร่อ่านเต็มทีแล้ว



อัพเรื่องเพื่อนค่ายด้วยก็ดีนะ ห้ามลืมพี่เด็ดขาด เข้าใจ๋ ???

#25 By <<InTeRNuT>> (117.47.61.254) on 2009-03-28 15:11

555 หลากหลายรสชาติชีวิตดีจริงๆ ครับ
อาจารย์ป้าที่น้องเรียกกันเนี่ยนำสัยคุ้นๆ แฮะเหมือนตอนพี่เรียนอยู่ก็เคยเรียนด้วยกะแกเลยแฮะ open-mounthed smile

#24 By BKK on 2009-01-05 21:38

พี่ก็เคยเข้าค่ายสอวน คอมพิวเตอร์เหมือนกัน

แต่ของพี่ได้แค่ค่าย2เอง ที่พิษณุโลก เหอๆbig smile

#23 By น้ามชา on 2009-01-02 00:24

อ.โอ๊ต ดูแลเด็กดีนะจะบอกให้ เค้าให้งานเยอะ เพราะอยากให้ค้นหาตัวเอง


ส่วนอาจารย์ท่านที่ขึ้น Error นั้น พี่พอเข้าใจ

คืองี้ อาจารย์เป็นผู้ให้คอนเซ็ป แต่เรื่องพิสูจน์ เป็นหน้าที่นักศึกษา

เด็กผู้หญิงคนนั้นที่ขึ้นไปคอมไพล์ นั่นแสดงว่า สนใจตัวจริง.

#22 By เอกน้อย on 2008-11-23 07:05

อยากกลับเป็นเด็กจังเลยค่ะ big smile

#21 By PunPrai on 2008-11-03 00:12

มีครบทุกรสเลย ไปค่ายครั้งนี้ big smile

#20 By ~ N ~ on 2008-11-02 19:10

#17 ค่ายคอมแหงๆ

#19 By xViStA on 2008-10-27 22:15

หวัดดี X

แวะมาเยี่ยม ท่าทางฝั่ง X จะมันส์น่าดู ฝั่งพวกพี่นี่เท่าที่จำได้ก็

วันแรก สอง สาม สี่ ห้า อ่านหนังสืออย่างเดียวเลย เบลอสุดๆ

ไว้จาแวะมาบ่อยๆนะ

#18 By xanax (117.47.39.205) on 2008-10-27 21:56

จาก #11 นะครับ ผมก็เป็นมนุษย์เดิืนดินกินข้าวแกง ! ครับ
หมายความว่า ผมก็ผ่านเข้าค่ายมา surprised smile (ไม่ระบุทราบปี-ไม่ระบุทราบค่าย)
ก็เห็นว่ามีสาระดีก็เลยเข้ามาดูเว็บครับ big smile

#17 By ผู้มาเยือน (118.174.33.243) on 2008-10-27 21:21

สะใจ 'อารย์ป้า บ้าไปแล้ว!
หรือว่าแก้ยังเขียนไม่เสร็จ
เลย Error ให้เป็นตัวอย่าง ซะขนาดนั้น?

#16 By GiBB☯ on 2008-10-27 04:15

ถ้าเจอผีอีก ก็ครบทุกอย่างเลยสินะ question confused smile


น่าสนุกดีนะครับ confused smile

#15 By Googigg on 2008-10-27 01:42

โหววว
พี่คนนั้นแรงมากกกกค่ะ *-*

#14 By AelitaX on 2008-10-26 23:40

(=w=") อาหารเป็นพิษ..โชคไม่ดีเลยนะคะ.....


อนึ่ง รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

#13 By Airin on 2008-10-26 23:36

ไม่ว่าจะร้านเน็ต หรอืห้องคอม ผมก็เข้าไปแล้วทั้งนั้นละครับ confused smile
คนที่ออกข้อสอบคืออาจารย์ป้าครับ
ส่วนคนที่ทำได้... น่าจะมีหลายอยู่ แต่ผมก็ไม่ทราบละครับ

แต่เอ๊ะ... #11 คุณเป็นใครเนี่ย! เปิดเผยตัวตนมาซะดีๆ surprised smile

#12 By xViStA on 2008-10-26 23:14

น่าหนุกจังนะครับ ได้ไปร้านเน็ตบ้างเปล่าครับ
หรือไปห้องคอมที่เขาจัดไว้ครับ แต่เท่าที่ดู
เล่ามาแล้ว ทำโจทย์วันสุดท้ายได้ก็น่าจะ
ไปไกลแล้วละมั้งครับถามหน่อย 2 อย่างครับ
big smile1.ใครออกข้อสอบหรอครับ (อ.โอภาส || อ.ป้า || อ.อื่นๆ)
big smile2.มีใครทำได้บ้างครับเผื่อผมรู้จัก
THKconfused smile
CC

#11 By ผู้มาเยือน (118.174.218.118) on 2008-10-26 22:51

โอ้... ยาว แปะไว้ก่อน เดี๋ยวกลับมาอ่าน

#10 By GiBB☯ on 2008-10-26 18:51

โดยรวมแล้วน่าจะแฮปปี้นะครับ
แม้จะทุลักทะเลไปหน่อย

กินอะไรไม่แบ่งกัน อิอิ
ก็อย่างน้ีแหละน้อ
เก็บเกี่ยวประสบการณ์ชีวิตมาเก็บไว้ในกล่องความทรงจำเพียบเลยนะจ๊ะ big smile

#8 By ~NuDeE~ on 2008-10-26 14:12

อาหารเป็นพิษ sad smile ทนทายาดเลย

คอมไพล์คือไร embarrassed

#7 By ตุ้มเป๊ะ on 2008-10-26 10:54

สรุปแล้วไปค่ายท่ามางจะมันส์ก็ตรงอ้วกนี่แหละ เอ๊ะ!?question
ค่ายนรกอาจารย์พันธุ์โหดหรือเปล่านี่ ลำบากได้ใจมาก sad smile

แต่ก็น่าไปดีนะ open-mounthed smile

#5 By NOT_KUNG on 2008-10-26 10:23

ถ้าวันไฟดับกับวันอ้วกเป็นวันเดียวกัน คงได้อ้วกทั้งงในไฟดับแน่เลย cry

ว่าแต่คอมไพล์ไ่ม่ผ่านกันทั้งห้องแล้ว สอนอะไรหว่า

#4 By manop on 2008-10-26 05:46

น่าไปครับ..

#3 By inatmon on 2008-10-26 00:50

ขอให้ได้ไปเจอ จารย์ป้า กะจารย์โอภาส และอ.รวิทัต ล่ะกัน *-*big smile

#2 By Krisda (124.121.48.31) on 2008-10-26 00:33

เน้นอาหารสมบูรณ์สินะ ท่าทางเหนื่อยกะการผจญภัยน่าดูbig smile big smile

#1 By (^_^)/nana on 2008-10-26 00:26

Recommend